เกื้อ วงศ์บุญสิน , สุวัฒนา วิบูลเศรษฐ์. (2531). รายงานการประเมินผล เรื่อง การให้บริการด้านการวางแผนครอบครัวในสี่จังหวัดภาคใต้ของไทย.

เกื้อ วงศ์บุญสิน , สุวัฒนา วิบูลเศรษฐ์. (2531).
รายงานการประเมินผล เรื่อง การให้บริการด้านการวางแผนครอบครัวในสี่จังหวัดภาคใต้ของไทย.
สถาบันประชากรศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างสัดส่วนการใช้การวางแผนครอบครัวของสตรีไทยมุสลิมในสี่จังหวัดภาคใต้กับการเข้าถึงการบริหารวางแผนครอบครัว รวมทั้งวิเคราะห์ถึงปัจจัยทางสังคม ประชากรและเศรษฐกิจที่มีผลกระทบต่อการใช้การวางแผนครอบครัว
ข้อมูลที่นำมาวิเคราะห์นั้นได้รวบรวมมาจากการสัมภาษณ์สตรีในวัยเจริญพันธุ์และกำลังอยู่กินกับสามีจำนวน 396 คน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2531 โดยเป็นสตรีจากหมู่บ้านที่มีอัตราการใช้การคุมกำเนิดสูง 194 คน และหมู่บ้านที่มีอัตราการใช้การคุมกำเนิดต่ำ 202 คน
ผลการศึกษาพบว่า สตรีไทยมุสลิมทั้งในเขตที่มีอัตราการใช้การคุมกำเนิดสูงและต่ำมากกว่าร้อยละ 90 รู้วิธีคุมกำเนิดแบบทันสมัยอย่างน้อย 1 วิธี ส่วนใหญ่ทราบสถานที่ที่จะไปรับบริการ ระยะทางจากที่พักไปยังสถานบริการก็ไม่ไกลนัก แต่ส่วนมากมีความคิดเห็นว่า แต่ละวีมีปัญหาหรือผลข้างเคียงโดยเฉพาะวิธีรับประทานยาเม็ก หรือใช้การฉีดยา และการทำหมัน ในแง่ของการบริการส่วนใหญ่คิดว่าดีอยู่แล้ว แต่ขอให้ปรับปรุงในเรื่องของระยะเวลาที่รอพบเจ้าหน้าที่ มารยาทและคำพูดของเจ้าหน้าที่ต่อใช้บริการ
เมื่อรวมการใช้วิธีคุมกำเนิด สตรีในเขตที่มีอัตราการใช้สูง เคยใช้ถึงร้อยละ 51.5 ในขณะที่สตรีในเขตที่มีอัตราการใช้ต่ำเคยใช้บริการเพียง 27.4 เท่า และเพื่อวิเคราะห์เหตุที่ทำให้ระดับมรใช้ที่ต่างกันระหว่าง 2 กลุ่มดังกล่าว การศึกษาครั้งนี้ใช้แนวคิดเรื่องแรงจูงใจและค่าใช้จ่ายในการใช้เป็นพื้นฐานในการวิเคราะห์ โดยตั้งอยู่บนสมมุตฐานที่ว่า สตรีที่มีแรงจูงใจในการใช้สูงและมีค่าใช้จ่ายในการใช้ต่ำ จะใช้การคุมกำเนิดมากกว่าสตรีที่มีแรงจูงใจในการต่ำ และ/หรือมีค่าใช้จ่ายสูง
สำหรับค่าใช้จ่ายในการใช้ซึ่งคาดว่าน่าจะมีผลกระทบต่ออัตราการใช้การคุมกำเนิด ในการศึกษาครั้งนั้นได้ตั้งสมมุติฐานว่ายิ่งจำนวนวิธีคุมกำเนิดที่รู้เพิ่มขึ้นค่าใช้จ่ายยิ่งลดลง ผลการวิเคราะห์เป็นไปตามที่คาดหมายไว้ นอกจานี้ยังได้วิเคราะห์เกี่ยวกับแรงจูงใจในการใช้การวางแผนครอบครัวโดยมีตัวแปร 3 ตัว คือ จำนวนบุตรที่มีชีวิตในปัจจุบัน ความไม่ต้องบุตรเพิ่มและจำนวนบุตรที่คาดหวังว่าจะมี ก็พบว่าสตรีในเขตที่มีอัตราการใช้การคมกำเนิดสูงมีแรงจูงใจในการใช้สูงกว่าสตรีที่อยู่ในเขตที่มีอัตราการใช้การคุมกำเนิดต่ำ
ผลการวิเคราะห์ในโครงสร้างนี้ชี้ให้เห็นว่า การรณรงค์ให้สตรีไทยมุสลิมมีจำนวนบุตรในอุดมคติให้น้อยลง ให้ความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับวิธีคุมกำเนิดวิธีต่างๆ เหล่านี้น่าจะเป็นแนวทางหนึ่งที่จะเพิ่มอัตราการใช้การวางแผนครอบครัวในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้

รายละเอียดเพิ่มเติม